De energieprijzen schieten de hoogte in
André Desmidt
Nu de Corona stilletjes aan het wegkwijnen is en er gesproken wordt over een derde en zelfs een vierde prik zitten we in het putje van de winter.
De centrale verwarming slaat aan en de huiselijke warmte doet ons denken aan de gezelligheid vroeger rond de kolenkachel.
In de scholen werden de klaslokalen verwarmd met steenkool. Een uur voor de start van de lessen moest de leerkracht zorgen voor vuur in de kachel. Wat fijn hout en oud papier en als het goed brandde wat grotere stukken hout en dan kolen er op.
Het werd rap aangenaam warm en de vriestekeningen (bloemen) op de ramen verdwenen door de warmte.
Van dubbel glas was er nog geen sprake.
De kinderen plaatsten hun klompen of schoenen dicht bij de kachel en liepen op hun gebreide wollen sokken… soms met gaten in !
Ook thuis hetzelfde ritueel. Moeder stond vroeg op om de boterhammen klaar te maken. Zij stak ook de kachel aan en verwijderde de assen (zinders).
Als de rest van het gezin wakker werd konden ze genieten van de warmte. Op de Leuvense stoof stond de koffiekan met gevulde koffiezak en een beetje cichorei. Een “moor” met warm water stond te pruttelen. En als we braaf geweest waren mochten we kastanjes “poeffen” op de gloeiende plaat van de kachel.
En voor de kinderen warme melk (met een vel op).
De Leuvense stoof
Na die kachels kwam de zogenaamde “feu continu”, de kachel die ook ’s nachts brandde en dus ook warmte gaf. Zeer populair was het merk Surdiac.
Nu raadt men kolen- en houtkachels af omwille van het fijn stof.
De eerste oliecrisis dateert van 1973 met al gevolg de eerste autovrije zondagen. Wie de zaterdag uit wilde gaan moest tijdig terug naar huis want er was strenge controle op de openbare weg ! In Heist vertrokken de toeristen de zaterdagavond om op tijd thuis te zijn.
Slecht voor de restaurants die op zaterdagavond en zeker de zondagmiddag veel minder volk hadden om te eten.
Na deze eerste oliecrisis waarbij de OPEC haar wetten stelde en een minimumprijs eiste voor de aardolie volgden er nog. In totaal zes zondagen. We werden afhankelijk van de willen en de grillen van de oliesjeiks. De Arabieren bepaalden onze economie.
Maar meer en meer werd er gezocht naar alternatieven hierbij rekening houdende met het milieu.
Tevreden zijn de mensen evenwel niet. Het belangrijkste blijft de kostprijs… en daarom verandert men vlug van leverancier of gaat men over tot groepsaankopen.
Men blijft zagen en klagen over het lawaai dat windmolens maken, de horizontbevuiling, de slagschaduw en in de visserij protesteert men tegen de inname van rijke visgronden terwijl men van op de zeedijk met verrekijkers de horizont afspeurt op zoek naar de windmolens.
En terwijl men het heeft over de stijging van de zeespiegel heeft overweegt men eilanden aan te leggen om er windmolens op te bouwen. Tegen de windmolens in zee protesteert men wegens horizontbevuiling maar in het centrum van Heist komt er wel een torengebouw…
Begrijpe wie kan !!!
Er kwam druk op de kernenergie omwille van de radioactieve restanten die slechts zeer langzaam afgebroken worden. Het alternatief bleek vervuilende steenkool (of bruinkool) centrales…
De zonnepanelen deden hun intrede en ontsierden heel wat mooie daken. Ze werden gevolgd door windmolens. Eerst op het vasteland en later windmolenparken in zee. Een aanslag op de schaars geworden visgronden (na de Brexit) !!!
Met de Corona bleef de luchtvaart zeer beperkt en dus ook de luchtvervuiling. Ook het autoverkeer was fel verminderd. De mobiliteit van de mensen was minimaal en het bedrijfsleven draaide nog amper. Met positieve gevolgen voor het leefmilieu (minder fijn stof).
In de kranten en later in het straatbeeld zag men de elektrische wagens. De Tesla was de gangmaker… technologie dat door veel grote merken gevolgd werd. En als we het mogen geloven in 2028 alle nieuwe wagens elektrisch. Probleem blijk het tekort aan oplaadpalen !
Thuis wordt er verwarmd met centrale verwarming. Vele gezinnen beschikken over een mazouttank. Anderen verwarmen met gas.
Het laatste snufje bleek de elektrische vloerverwarming.
Dit alles gekoppeld aan energiebesparende maatregelen zoals dubbel glas, isolatie… En nu de Corona zo goed als voorbij is zegt men dat de huizen en ruimten waar mensen samenkomen permanent moeten verlucht worden. Deuren en vensters open. We gaan terug naar de goede oude tijd waar het gebruikelijk was dat de vensters van de slaapkamers open bleven staan en dat de lakens en het beddengoed buiten hingen om te verluchten. En straks schakelen we over naar rijk aardgas. Net zoals in de jaren vijftig moeten de toestellen aangepast worden…
In de regering blijft energie een twistpunt. Kernenergie, gascentrales… wij wachten af !
Succesvolle tentoonstelling François Lagast
Maandag 8 november organiseerde Heyst Leeft de vernissage van de tentoonstelling van een twintigtal nieuwe schilderijen van François Lagast. Een gezellige drukte in café De Oosthoek. Alles verliep Corona-safe !!!
François kennen we vooral door het beschilderen van de vensterramen tijdens de carnavalperiode. Iets wat uitgebreid werd bij andere feestelijkheden. Hoewel het zich aanvankelijk beperkte tot de café’s wordt dit tegenwoordig ook gedaan bij particulieren.
De tentoonstelling van acryl-werken toonde ons landschappen en marines in een rijk coloriet. De tentoonstelling liep van 9 november tot en met 20 december.
Met een kwinkslag werd verwezen naar de toren die pas verrezen is in de Knokkestraat en die ook door François beschilderd zou moeten worden.
Gezocht: een schilder zonder hoogtevrees…
[DOWNLOAD HET OORSPRONKELIJK DOCUMENT]