Flutse

Flutse

’t is begon achter den orloge… in de koolmien.  De Belgen aan gin goeste nie mè om oender de groend in de vuulte te werken en ze vroegen Italioanders en Turken voa nor ier te komn en te werken in de koolmien.  Met de remulte in ’t Oostblok zien in de joaren negentig veel Polen en Roemenen en  Hongaren nor ier gevlucht.  Nog loater kwamen ze nog van verder… van Irak en Iran, Afghanistan. Tjetjenië…

Allemolle voa te werken en geld te verdienen. En de Belgen woaren der van of van al die vule werkstjes: achter de vuulkarre lopen, pitten delven, kuuschen, camioneurs, schuttels wasschen achter den toog.

En nog altied hangen der overal bladjes met vroagen voa personeel.  En nog altied stoan der een hele reke an den dop.

In iedere wienkelstroate lezen we: Winkeljuffer gevaagd, kelner gezocht, hulp gevraagd in de keuken, verkoopster gevraagd, gezocht schrijnwerker met ervaring…

Lege wienkelrekken omdatter gin chauffeurs genoeg zien voa de camions.  Horeca da moe sluten omdan ze gin personel vienden.

En wieder moa kloagen dat er zovele vrimden werken in de Horeca.  Kloagen dat er zovele Roemenen en Polen werken in de bouw.  Moe zoek mor een ki een plakker of een vloerder.  Die vrimde werken goed, zien gemotiveerd en zien over talgemeen goekoper !

En nateurlik zitten der rotte appels bie.  Juste lik bie ons zien der die an gin kanten deugen. Ze geven an allemolle een slichte noame.

Vroeger kwamt een garçon noa ze werk ’s nuchtends vroeg.  Ie most de mise en place doen, alles kloar zetten en ton werken toe dat de latste klant noa buten gienk.  ’t Woaren lange doagen moa ’t brocht ip !  Ton de stoelen ip de toafel en voagen zodat er kost gekuust worden  ’t Stakt ip gin eure.  Kattelam gienden ze noar huus, zere in de mande want morgen wast were van tzelfste. 

 In ’t seizoen was de Horeca zeven ip zeven open. Gin sproake van een rustdag. 

’t Woaren dagen van 14 euren of meer.

’t Was een kort seizoentje en ton most er geld verdiend worden.  Achter de zeewiedienge en de blommenstoet wast gdoan.  De baigneurs kuusten ulder boel en de verhuurders hangden gazetten an de vinster.  Bie ’t valn van ’t blad zag je gin vrimde luus nie mè.

Nu ist gin woar nie mè.  ’t Sociaal statuut heeft gezorgd vor een beter leven en ’t was nodig. 

’t Is nu ook ’t joar uut ’t joar in seizoen.  Heel de wienter an den dop dat i sgin woar nie mè. Moa das den andere kant van de medaille.