Boerenhof… de aanhouder wint !!
Ruim 5 jaar terug bond Heyst Leeft de kat de bel aan. Bedoeling was de aandacht te vestigen op de verloedering van de geklasseerde schuur geteisterd door een aantal stormen. Er werd contact opgenomen met de bevoegde minister, de dienst Erfgoed, het Gemeentebestuur. Ook de familie Goormachtig (laatste landbouwexploitanten) spaarden geen enkele moeite en wij waren dus bondgenoten. Uiteindelijk kwam er een interpellatie door volksvertegenwoordiger Cathy Coudhysder (na plaatsbezoek met ons). De doorbraak kwam er toen Minister Diependaele een subsidie toezegde voor de renovatie.
De grondige renovatiewerken lopen vlot en binnen afzienbare tijd zal het pand in ere hersteld zijn. De muren zijn reeds deels heropgebouwd en het dakgebinte is historisch verantwoord heropgebouwd. Dit is afbreken om opnieuw te bouwen… het smaakt naar meer ! Het einde van de werken is voorzien (volgens recent geplaatst) spandoek voor augustus 2020 (???) totale kostprijs €679.015 waarvan ruim €200.000 gesubsidieerd door het Agentschap Onroerend Erfgoed.
Vaarwel museum Sincfala
Ooit had de heemkring Sint-Guthago in Lissewege een museum. Eind jaren zestig moest het daar weg en dank zij de bemiddeling van wijlen Huib Gobert kon het naar Heist komen. Men noemde het in toeristisch jargon een indoor facility. Stilaan breidde het museum uit en de visserij kwam meer en meer in the picture. En plots, in alle stilte, zijn er mensen die denken dat ze het museum een andere naam en een andere invulling moeten geven.
Heyst Leeft heeft al geprotesteerd en in een gemeenschappelijk schrijven hebben de drie heemkringen (Knokke is hier, Sint-Guthago en Heyst Leeft) hun ongenoegen duidelijk gemaakt bij het gemeentebestuur. Zij botsten op veel onbegrip !!!
Watertoren Duinbergen krijgt een nieuw kleedje
Op het einde van de 19e eeuw onderging Heist een enorme ontwikkeling door het opkomende toerisme. De watervoorziening moest dan ook aangepast worden. Het Gemeentebestuur kocht 3 ha duinengebied voor waterwinning (het huidige Park 58). Waterwinning stopte in 1984 wegens slechte kwaliteit van het opgepompte water. In 1901 startte de bouw van de watertoren met een hoogte van 45 m en een opslagcapaciteit van 400 m3 water.
In 1951 een eerste renovatie en in 1974 kwam er een betonnen kuip (600 m3) en de nieuwe hoogte 53 m. Momenteel krijgt de toren een nieuw kleedje en blijft een land-mark voor de wijde omgeving.
(in ons volgend nummer een historisch overzicht van dit bouwwerk.)
[DOWNLOAD HET OORSPRONKELIJK DOCUMENT]