Mien moeders schorte

Mien moeders schorte

Flutse

Onk noat ’t schoole gieng ton droeg de meester een kol en plastrong (nu een gescheurde jeans-broek) moa van ot ie in de klasse kwam deed ie zijn schorte an.  In ’t schoan Vlams een stofjas of lik of damme zeggen een schabbeschorte.  Azoa miekt ie zijn kostume nie vuul.

Ook de vrown thuus droegen een schorte vor ulder kleed of ulder bloeze of rok niet te bemokkeln.

Ulder schortje (in schoan Vlams voorschoot) bestoend uut twi stikken.  Een bovenstik en een bridder oenderstik.  ’t Wierd ipgeboenden met een lint en een strekke ip ulder gat.

’t Bovenstik was tegen de spetters onze teeten kloar miekten in de keuken.

Dat oenderstik diende een bitje voa vanalles.

Eerst en vooral voa de kleren te beschermen.  Een schortje stik je rapper in de waste dan een klidje of een rok.

Dat oenderstik wierd gebruukt als pannelappen vor iets uut den oven ’t hoaln.

Ook voa joen handen of te voagen (zoender Corona…).  Of o moeder te vele ant ’t zweten was wreef ze een ki doamee over heur vorhoofd.

Osse verdriet at of ajuuns mosje snien ton kwamen de troanen in heur ogen en weer pak ze dat oenderstik voa ze of te voagen.

 Moeder trokt iedere nog noa ’t kiekenkot vo d‘eiers te roapen.  Onder te vele woaren pakt ze heur schorte voa ze doar in te leggen.

In de tied van de neuten of d’appels wast ’t zelfste liede.  Heur schorte deed dienst als mande.

Ook otter bezoek was diende de schorte.  De kleene joengers verschuulden zich achter da schortje onze een bitje verlegen woaren.

Moa voa dat ’t bezoek binnen kwam pakte moeder heur schorte voa zere nog een bitje ‘tg stof of te doen.

En onze voart gieng ton pakte ze da zelfste schortje voa te zwaaien.

Van bacteriën was ter ton nog gin sproake.

Achter den orloge werd dat schortje vervangen deur een groter model.  Het leken lik klidjes.

De moderne vrowwe droeg ton een fleurig schortje boven ip  heur andere kleren.  In de zomer bie warm were trok ze da boven heur combinaisong.  ’t Was proper en schoane en fleurig.

Nu bestoat ddat allemolle nie mè.  Zien de klèren vuul ton ist goed voa de waste.  In ’t machien.

De waste is nu ook nie mè zukke grote karweije lik vroeger.  Ip ’t knopje duuwn en de boel is ant droaien.  En ton in de droogkasse.  Alleene de striekte gebeurt nog met d’hand.

De tieden zien vele veranderd.  En we goan zeggen lik of dat is: vele verbeterd.