Koan gin roste klute

Koan gin roste klute

Flutse

Onze de dag van vandoage trown ton zien ze heel ginstaleerd.  Die joenge gasten en een wasmachine, een droogkasse, een schuttelmachine, een radio en een televisie en nateurlik ook een poar tillefongs.  Toafel en stoeln, een dressoir, een salong, een slapkoamer…  potten en pannen en een kaffiemachine, een keukenrobot en al wat da je zoe peizen.  Vaneigens ook een villo en een otto.

’t Was in onzen tied wel anders.

Kort achter den oorloge aan de menschen gin noagel vor an ulder gat te scharten.  Ojje trowde ton aaje een bedde met matrasse, een toafel en stoeln en een bitje kleren.  ’t Was de gewente dajje de eerste joaren gieng inweunen bie voader en moeder of bie de schoanoeders.  En ojje een schoanmoeder had die heur overal mee moeide… ja santé mien ratje !  Van huweliksreize en witte broodsweken wast er gin sproake.

Ze wisten voa wa te spoaren.  Nie vor ip reize te goan moa vor een twadde in ’t menoage.  Stikstje bie brokstje kwamt er een twadde bie.  Van ot er geld was kochten ze een wasmachine, en van in de joaren zeventig ook een tillevisie, een droogkasse, een otto… en iedere ki wast kerremesse.  Die joenge gasten aan een doel, ze wisen voa wat dan ze werkten.  Geld goan lenen vor een twadde te kopen da was ton nog gin mode.

En vaneigens zetten ze geld ip ulder spoarboekstje vor een huus te kunnen kopen of een stikstje groend voa loater ip te bown.  Een Belg wordt geboren met een baksteen in zien moage.  En ton met schiet in de broek noa de bank voa te goan lenen.  Een huzetje dat is de droom van iederen Vloamienk.

Een reekhuus was meer of genoeg.  Nu moet een weunste allene zien of een villa.  Vroeger was ’t vernoamste een dek boven je kop.  En ton pioanewies alles ipdoen en verbeteren.  Een koestje verve, een badkoamer, een keuken met een dampkappe…

De menschen aan een doel, ze wisten voa wa dan ze werkten.  En iedere ki dan ze entwadde kochten woaren ze kontent en gezind lik een hoaze.  Nu ist allemolle normaal en moet vanzelve komn.  De joenge koppels leven anders:  een ki goan eten, ip reize goan… diengen woavan damme wieder allene moa kosten dromen.

De tieden zien veranderd en toch spreken we van dien goejen oekde tied.

Otter nu iemand an den andere kant van de wèreld een schete lat ton weten we dadde.  De wèreld is kleine geworden, ’t is een dorptje met de tillevisie en de sociale media.  ’t Is al miserie dajje hoort en ziet.  En vroeger wast onze stroate die ons leven bepoalde.  Wat datter in Africa of in America gebeurde wisten we nie.  En moander ton ook gin last van.    

En nu ist alle doagen miserie.  Je zoet er de krulle van kriegen…